Je werd ineens zo ziek................en binnen drie dagen was je van een lief levendig poesje veranderd in een hoopje ellende.

Bij de dierenarts bleek dat je PKD had, vanaf je geboorte bij je gehad en nu ineens in alle hevigheid naar buiten gekomen. Ik besloot direkt om je te laten gaan, genezen was niet meer mogelijk en ik wilde je zo snel mogelijk van je pijn afhelpen.

Je was zon bijzonder klein ding, heel rustig, op jezelf, een echte dame.

Tummieemeis.....we missen je!!

Tot ooit.............. xx

TumTum was net 2jr geworden

De aarde huilt, Een ster is weg gegaan

De ziel naar boven, Hier niet ver vandaan
De hemel lacht, Een ziel gearriveerd
In alle donker, Een ster gecreëerd
Eén ster lacht Hij ziet het al van ver
Na 3 jaar wachten Is daar zijn trouwe ster
De aarde lacht, Ook al zal dat moeilijk zijn
Maar in de nacht, Schijnen twee sterren fijn
Het heelal lacht Gonzo en Minxie weer samen

 

 

           HALEY

*15-1-1995      † 20-10-2010

Haley.......onze Grand Lady, bijna 16 jr bij ons geweest, altijd moederen over alles wat klein was, stoer, eigenzinnig, maar zo'n zacht hart.

Je gaf aan dat het genoeg was zo, en hoe moeilijk ook dat respecteerde ik.

Het was een voorrecht je te mogen kennen meis,

Na vandaag is alles anders...............

Mo xx

                               *JOY*  *9-7-2000    †23 11-2011

SQUIDDY'S MAYHEM CasaNova  

        **Casanova**

*8-2-2010   -   † 25-12-2010

Zo trots als een pauw was ik mijn eigen Maine Coon kater, zo mooi zo groot, helaas, we dachten dat jij geluk had gehad en dat de genen van je moeder niet de overhand hadden, helaas bleek dit eerste kerstdag toch zo te zijn, je overleed binnen 4 uur, heel rustig zonder pijn ben je met mij aan je zijde ingeslapen........soms is het leven zo oneerlijk!!!

Dag allerliefste Cassie............xx

Lieve lieve gekke Joy, met je geboorte was je al apart, je werd geboren in de auto op de terugweg van de dierenarts je mama Minx had weeënzwakte en we wilde weten of ze nog pups in der buik had en die had ze, een prik gehad en snel naar huis, nouuuuuu daar wilde jij dus niet op wachten en je hing dus "te bengelen"achterin de auto, onderweg ben ik van het sturen achterin gesprongen en Gerard is gaan rijden (lees RACEN), je tong zag blauw en er was geen ademhaling zonder nadenken nam (denk ik) mijn instinct het over ik zoog de troep uit je longen en luchtpijp en ben je gaan beademen, thuis aangekomen was er beweging! Snel de trap op en je een dompelbad gegeven, dwz lekker in warm water houden en dan ineens koud water erover heen dat vond je niet tof en je gaf direkt een enorm gil en dat was de bedoeling!! Je longen zogen vol met (verontwaardigde!) lucht en langzaam trok je bij. Van de hele onderneming was je zo moe dat we je op een kruik hebben gelegd om je bij te laten komen. Later die avond hebben we je bij je mama gelegd en toen moest je het zelf doen, en dat deed je je "joeg" je dikke broers weg en vol overgave begon je te lurken. De week erop werd je zusje ziek en die is helaas in de nacht van zaterdag op zondag overleden, grote schrik toen jij zondagochtend ook begon te kermen direkt naar de dierenarts en die dacht dat je darmpjes vol zaten van alles erin gespoten en gedaan en in de auto duwde je er 2 drollen uit je werd gelijk rustig en thuis begon je weer gewoon Fröbeltje te zijn. Door die nare dingen had je wat groeiachterstand op de rest maar daar trok je je geen bal van aan, en je groeide uit tot een prachtige pup, bijna hadden we je zelf gehouden maar omdat we graag een rode dame wilde kozen we voor Dakota en jij ging naar je nieuwe baasjes toe. Wat een drama, ik dacht dat het super mensen waren maar al snel bleek van niet, tips werden niet opgevolgd met als gevolg dat je na een klein jaar weer terugkwam. Volgens je "baasjes" was je een hond met gedragsproblemen, ik heb je toen een paar dagen bestudeerd maar kon niks vinden, ja angst voor flessen/kranten/mannen! Een collega van Peter zocht een hond en vroeg of we langs wilde komen met jou, Johan en Els waren direkt helemaal weg van je en jij van hen, na een weekeinde proberen belde Johan mij met de vraag of je mocht blijven ze konden al niet meer zonder je en mijn gevoel was zo goed bij deze 2 lieve mensen dat ik ja zei en je bleef bij hen. Je hebt er een superleventje gehad, van je gedragsproblemen was niks meer te merken en tot op hoge leeftijd kwamen jij en Johan elke week vanuit Etten-Leur naar de KC om te Actionsporten wat een plezier beleefde je daaraan en wat een plezier hadden we van jou. Begin dit jaar werd je lomer en ziek, na een dierenarts bezoek bleek dat je acute leukemie had......maar van de Prednison leefde je op en gelukkig hebben Johan en Els je nog een hele poos bij zich kunnen houden, Tot afgelopen woensdag 23 november 2011, je gaf aan dat het genoeg was en zoals Johan en Els altijd goede bazen voor je waren waren ze dat nu ook en hoeveel pijn het ook deed ze voldeden aan je wens en lieten je gaan............

Lieve Joy , meisje ook ik zal je missen, je bent nu bij je moeder en je 2 broertjes, uit eerbied en dank voor jouw leven zal ik uit het komende nestje van Babs een dametje naar jou vernoemen, zij zal op haar stamboom HOGS' Jump For Joy gaan heten. Dag meissie........x