Een hele tijd geen update gehad en dat had een reden, ik kon me er niet toe zetten omdat ik dan zwart op wit zou moeten neerzetten dat Bente, lieve kleine ondeugende Bente, is overleden.
Bente is vrijdag 3 februari op een vrijdagochtend met haar nieuwe bazinnetje Corinne meegegaan naar haar nieuwe huis. Ik had het daar erg moeilijk mee, omdat ze mij getroost toen haar broers en zusje naar hun nieuwe huizen zijn verhuisd en na de geboorte van een dood pupje van Babs. Kroelen kon ze erg goed en dat heb ik dus ook heel vaak gedaan. Ze was een enorm gevoelig hondje die hoe klein ze ook was je stemming precies aanvoelde. Bij Corinne ging het goed behalve dat ze zo nu en dan spuugde, maar goed dat doen pups wel vaker, zeker met een verhuizing, en Bente was dus erg gevoelig voor die dingen. Na het weekeinde werd het erger en werd ze ook slomer, Corinne is met haar naar de DA gegaan waar (logisch) werd gedacht aan een maagvirus iets wat enorm heerste en nog steeds heerst. Maar het ging niet beter met haar en woensdagochtend heeft haar eigen DA haar doorgestuurd naar Sleeuwijk waar werd geconstateerd dat Bente een flinke bloedarmoede had, en op de echo was te zien dat overgang van de maag naar de dunne darm verdikt/geirriteerd was. Zeer waarschijnlijk door iets wat ze heeft gegeten wat niet in een hondebek thuis hoorde. In Sleeuwijk hebben ze er alles aan gedaan en woensdagavond leek het even beter te gaan......helaas werd Corinne donderdagochtend gebeld door de kliniek met het vreselijke nieuws dat Bente in haar slaap was gestorven. Corinne heeft daarna direkt mij gebeld en ik kan niet vertellen hoe je je dan voelt. We hebben samen een half uur huilend met elkaar ad telefoon gehangen, zo ongelooflijk onrechtvaardig, niet eerlijk en gemeen.
Om zekerheid te hebben, en uit te sluiten voor mij dat het een erfelijk iets zou zijn, hebben we sectie laten plegen op Bente en daar bleek inderdaad uit dat de overgang die bij een volwassen hond maar zo groot is als een knikker verdikt was, er was dus nauwelijks ruimte meer om voedsel naar de darmen te transporteren. Bij pups gaat het dan enorm snel en tegen de tijd dat je de symptomen duidelijk hebt ben je te laat. Ze hebben te weinig reserves om dat op te vangen.
Wat ze heeft gegeten zullen we nooit weten en dat is voor zowel Corinne als mij niet belangrijk ook niet belangrijk is waar het is gebeurd, belangrijk voor ons was en is dat we een prachtig lief meisje kwijt zijn en dat we daar tot op de dag van vandaag nog elke minuut van de dag aan denken. Dit heeft enorm veel tijd nodig om te helen. Corinne zei tegen mij ik ben zo blij dat ik haar die 5 dagen heb mogen hebben en dat ik haar gekend heb en dat geld voor mij ook. Een bijzonder en speciaal hondje dat veels te vroeg is overleden.
Corinne heeft besloten, en daar ben ik heel blij mee, dat ze uit het volgende nestje wat hier geboren zal worden toch weer een pupje neemt, Bente heeft er die 5dgn voor gezorgd dat ze als een blok voor het ras is gevallen, dat was dan voor mij de reden van bestaan van Bente.
Uiteraard zal dat nieuwe pupje een passende stamboomnaam krijgen, zodat we Bente altijd bij ons houden, haar naam zal worden HOGS’ BV Somewhere Over The Rainbow, want daar zal ze wachten op ons over de regenboogbrug……..
BV staat natuurlijk voor Bente Verhey.
Bovenstaande heeft er dusdanig ingehakt dat ik echt de tijd nodig had om weer te kunnen schrijven hier, Bente haar pagina zal blijven bestaan, waar bij de andere de pups pubers en volwassen honden worden zullen er bij haar pupfoto’s staan maar ik wil haar erbij houden, ze hoorde bij dit nest dus ze blijft er staan.
LIEVE BENTE RUST NU MAAR UIT, JE HEBT ZO HARD GEVOCHTEN MAAR DIT WAS NIET TE WINNEN VOOR JE.......
WACHT OP ONS DAAR BIJ DIE REGENBOOGBRUG!! Corinne xx en Mo xx
Met de andere pupsels gaat het godzijdank goed, hier en daar wat dagen spugen vanwege dat enorm hardnekkige k**** virus waar ik het hierboven ook al over had maar dat is allemaal met wat extra TLC goedgekomen.
Gijs is in de tussentijd ook nog hard ziek geweest, die vond ik ineens zo vreemd ademen en hij voelde warm aan, het was op een vrijdag en ik wilde eigenlijk het weekeinde niet in zo met hem, dus snel naar de Da gegaan en wat bleek Gijs had een longontsteking, gelukkig was ik er op tijd bij, daarom is het zo belangrijk te weten hoe je hond zich gedraagt als hij in topvorm is en wat zijn lichaamstemperatuur dan is, op het moment dat er dan iets afwijkt kun je direkt in grijpen. Hij is flink aan de AB gegaan wat prikken hier en daar en gelukkig was hij na een week weer het ventje.
En alsof dat nog niet alles was, had Babs ineens een mega grote bobbel op der buik recht over haar keizersnede litteken. Na wat overleg met aantal mensen toch even na Stefan (mijn DA gereden) en die vond het heel vreemd was te hard voor pus dus ontsteking en hij dacht zelf een beginnende wondbreuk, welja dat kunnen we er nog wel bij hebben, dus Gemert gebeld en daar de volgende dag heen gereden. Ook de DA daar vond het heel raar en die heeft er uiteindelijk toch een naald ingezet en ik zag hem gaan glimlachen, het was dus Ceroom, heel zeldzaam (tja…) en een reactie van het lichaam op niet lichaamseigen stoffen, waarschijnlijk zijn de hechtingen gaan loslaten en daar is Babs der lichaam dus op gaan reageren, onschadelijk niet erg etc etc maar wel hardnekkig en vervelend. De DA heeft er drie spuiten vocht (net stroop qua kleur en vastigheid) uitgehaald en zei toen ook dat het waarschijnlijk met een dag of wat weer terug zou zijn , dan kon ik het nog een keer laten leegtrekken en daarna moest het lichaam het zelf doen. De dagen erna had Babs erg veel last, was loom en nukkig, waarschijnlijk heeft die naald erin haar toch meer pijn gedaan als dat ik aanvankelijk dacht, maar na goed 5dgn was ze weer haarzelf, en jawel na die 5dgn was ook alles weg, dus niet teruggekomen maar gewoon opgelost, heel fijn eens een keer wat positiefs.
We wachten nu met zijn allen op de loopsheid van Sterre dan zal zij gedekt gaan worden door Igor een supersuper mooie combi.
Eind van het jaar is dan Roosje ad beurt voor haar 1e nestje. En ik ben zo blij dat ik als alles goed gaat eindelijk over een poosje mijn eigen dekreu krijg uit LouLou en Macho. De naam is er al Gerrit, vernoemd naar mijn ex partner en nu samen met zijn “nieuwe” vriendin mijn beste vrienden.
Ik zou het erg leuk vinden als het een (red)fawn manneke werd maar al was hij pimpelpaars met oranje oren dat boeit me niet, samen met Elly een eigen dekreu, geen gedoe meer maar gewoon fijn thuis in hun eigen omgeving zonder progestronprikken en heen en weer gerij.
Op de pagina’s van de pups staan de foto’s die ik heb gehad van de pup mensen.
Op mijn site zal ik in de loop der tijd ook eea gaan veranderen, niks groot maar iets andere indeling zodat je bijvoorbeeld sneller kan zien welke pups uit welke combi’s er hier zijn geboren.